در پاسخ به این پرسش که عشق چیست؟بشر تاکنون از

دستیابی به پاسخی واحد بازمانده است.این عدم موفقیت به خاطر این نیست که عشق پدیده ای مرموز است و همیشه خارج از تحلیل عقلانی قرار می گیرد ،بلکه به خاطر نحوه ی استفاده ما از زبان است.شاخص عامی که تعیین کننده ی تمام چیزهایی باشد که ما عشق می نامیم ،وجود ندارد
در واقع ،در عاشق احتمال دارد به نحو بسیار متفاوتی از هم فکر،احساس و رفتار کنند .هر چند افراد تمایل دارند دارای یک سبک دوست داشتن مسلط باشند،اما در عمل هرگز این اتفاق نمی افتد .در واقع ،نوع عشقی که فرد تجربه می کند،همزمان با پیشرفت رابطه امکان دارد تغییر کند و احتمال ان می رود انواع مختلفی از عشق با الکوهای مختلف تجربه شود
فکر عاشق شیدا به شکل وسواس گونه ای متوجه معشوق است،شدیدا حسود است،نسبت به او احساس مالکیت می کند و بار ها نیاز دارد تا از عشق معشوق خود اطمینان حاصل کند.همزمان پا پس می کشد و از این می ترسد که نکند معشوق یا معشوقه اش را بیش از اندازه و قبل از دریافت تضمینی از جانب عشق او،دوست داشته است.در بسیاری موارد ،عاشق حتی به معشوق علاقه ای ندارد و نمی خواهد او را به عنوان دوست همیشگی اش انتخاب کند
ویژگی های اصلی عشق سطحی :وسواس،ارمان گرایی غیر عقلانی، وابستگی عاطفی و خواست عمیق برای مقابله به مثل است.معمولا افراد دچار این عشق به دنبال همدم نامناسب اند ،در ارتباطات موفق نیستند و ظاهرا قادر نیستند از تجارب خود درس بگیرند.علاوه بر این ،این افراد مثل عشاق شیدا دلبستگی وسواس گونه ای به کسانی پیدا می کنند که اشکارا برای شان نامناسب اند از ان جا که این افراد از تجارب خود درس نمی گیرند ، احتمال این که در چرخه ی تکراری ارتباطات ناخوشایند گیر بیفتند،بسیار زیاد است.در نتیجه اندوه عاطفی چشمگیر و احساس بیهودگی مشخص کننده ی عشق سطحی است

عشق کامل و تمام عیار وقتی رخ می دهد که هر سه مولفه ی اساسی ان حضور داشته باشند.این عشق، عشقی است که اکثر زوج ها سخت می کوشند تا ان را به دست اوردند و رسیدن به ان با ثبات و رضایت همراه است. اما وقتی فقط یک یا دو مولفه وجود داشته باشد ، اشکال دیگری از عشق پدید می اید.به طور مثال وقتی رابطه ای تنها بر دوستی و صمیمت استوار باشد ف شاید دقیق تر باشد که چنین رابطه ای را “دوست داشتن “توصیف کنیم. وقتی تعهد اضافه شود ،نتیجه ی حاصل عشق دوستانه است که مشخصه ی دوستس عمیق و طولانی مدت است. وقتی اشتیاق شدید به دوستس اضافه شود ،نتیجه عشقی شاعرانه و رویایی خواهد بود . این اصطلاح در این جا با معنای خاصی به کار می رود. منظور از ان توصیف نوعی از عشق است که در روابط عاشقانه دوران فراغت تجربه می شود . هر در عاشق هم از نظر جسمانی و هم عاطفی غرق در یکدیگر می شوند ، اما بر این نکته واقف اند که تعهد همیشگی نسبت به هم نه تحمل است و نه ممکن

،